ارمغان طبیعت , سخاوت آب و خاک است و رستاخیز بهاری که می رسد از راه.
ارمغان طبیعت , سخاوت آب و خاک است و رستاخیز بهاری که می رسد از راه.
بیست و نهم دی ماه هر سال که از راه می رسد , همه تمیز و پاکیزه می شوند , از نوع گفتار و طرز بیان تا پوسترهای رنگارنگ در صفحات مجازی , سایتها , وبلاگهاو....
نواحی پوشیده از درختهای انبوه را جنگل می نامند. جنگل همانطور که اطلاع دارید مجموعه ای است از درختچه ها با پوشش گیاهی و جانوران و... جنگل بزرگترین سرمایه ی طبیعی است که ثانیه های حیات زمین را در برمی گیرد.
اکوسیستمهای نواحی خشک که بیش از یک سوم زمین را در بر می گیرند شدیداً در معرض استفاده بیش از حد چرای دامها، عدم روش صحیح آبرسانی، عدم بهره برداری صحیح، تخریب طبیعت و جنگل و فضای سبز است. همه ی ما آگاهیم که منابع طبیعی کشور پایدار نخواهند ماند و اگر ما کمک نکنیم سطح قابل توجهی از جنگل ها بر اساس عوامل متعددی که نمونه هایی از آن ذکر شد از بین خواهند رفت.
حال این سوال پیش می آید ما که در منطقه ای خشک با خاکی که از بعد کیفیتی چندان مناسب نیست و کمی باران و خشکی هوا موجب فقر پوشش گیاهی در منطقه ی ما شده است چرا از تخریب جنگل سخن به میان آوریم؟
گذشتگان ما عناصر شهری و روستایی را با محیط مرتبط ساخته ومعیشت و کار وزندگی را بر اساس آن قرار می دادند.انقلاب صنعتی با کشف نیروی بخار.....و اختراع ماشین تحولات شگرفی را که قبل از آن در حیات بشری معنا و مفهومی نداشت باعث شد با پیشرفت و توسعه بهداشت و دانش پزشکی باعث افزایش طبیعی رشد جمعیت شد. کاهش جمعیت روستاها و مهاجرت بی رویه به شهرها باعث به سیطره رفتن نا مناسب اراضی شد و کاربریهای ناهماهنگ اراضی بسیاری از باغها و مزارع و جوانب داخل و خارجی شهرها را به تغییر عملکرد وا داشته است.
1) 1- بحران آب و ناپایداری آن : افزایش روز افزون جمعیت در کره زمین و تغییرات در الگوی مصرف منجر به فزونی تقاضای مواد غذایی گردیده است . از دیگر سو انسان با استفاده بی رویه از منابع انرژی , استفاده از آلوده کننده های شیمیایی محیط زیست و تخریب جنگلها و مراتع , محیط کلی کره زمین را دستخوش تغییرات منفی نموده است.
قال الله تعالی : « و انزلنا من السماءِ ماءً طهوراً »
« و ما از آسمان آبی پاک و پاک کننده فرو فرستادیم . »
آب قطره قطره زندگی
خداوند در سوره فرقان این پیام را می فرستد تا آب امانتی باشد از سوی پروردگار، برای امتش .... و ما اشرف مخلوقات امروز رسالتی را که بر عهده ی ما گذاشته شده و همان صرفه جویی در مصرف آب است را باید با نگاهی دیگر دنبال کنیم. همانطور که می دانید جنوب دیاری از جنس آفتاب تابناک و عطش تشنگی، با اندک درختانی که زمزمه گنجشکانش به قطره ای افتاده بر پای درختی بند است و هوایی که عظمت روح درخت را به کام رهگذران نفس میکشد و اگر آب نباشد گرمای بی دریغ آفتابیش امانی به جان نمی دهد ... آب یعنی لبخند , حیات و زیستن..
اکوتوریسم یا بوم گردشگری , که در ایران به عنوان طبیعت گردی معروف است , گونه ای از گردشگری است که در آن گردشگران برای دیدار از مناطق طبیعی نامسکون و دست نخورده جهان سفر میکنند و به تماشای گیاهان , پرندگان و ماهی ها و دیگر جانوران می پردازند.
نامگذاری روزی خاص در تقویم کشورهای مختلف فقط بهانه ایست که درآن روز عمیق تر به مسایل نگاه کنیم وگرنه روزی مانند روز محیط زیست معنا ندارد. هر روز باید دغدغه حفاظت از محیط زیست خود را داشته باشیم. فقط گاهی باید بیاندیشیم چرا؟ آیا همیشه فقط باید محدود به خانه و شهر خود شویم؟ یعنی، اگر شهر ما رودهای جاری و منابع غنی زیرزمینی دارد همه جهان بدین گونه است؟ سهم دیگران از داشته ها و منابع طبیعی ما چیست؟ همین که ما داشته باشیم کافی است و دیگران در هیچ درجه ای از اهمیت قرار ندارند. محیط زیست محیطی برای زندگی کردن است. می گویند هر جا آب هست آبادانی هم هست، اما شهرها و روستاهایی هم بوده اند که در طول تاریخ با فاصله های دورتر از این مایع حیات و آبادانی زیسته اند و با قدرت اندیشه خود توانسته اند راهکاری برای ادامه زندگی خود بیابند. همین شهرهای جنوب ایران، همین شهر خودمان اوز نمونه بارزی از سخت کوشی، همت، توان و تفکر مردمان این دیار در مقابله با ناملایمات جوی، خشکی و کم آبی می باشد. پیشرفت های صنعتی، اقتصادی و غیره بار زیادی را از دوش این مردمان صبور برداشته است، اما تکرار نشدن تجربه های مشقت بار گذشتگان نیازمند اندیشه، تدبیر و یافتن راهکارهایی برای حفظ منابع موجود می باشد...